Zgodnie z art. 20 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych zakaz propagandy wojennej oznacza każdy rodzaj propagandy zawierającej groźbę lub skutkującej aktem agresji lub naruszenia pokoju, które zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych są nielegalne. Nie są natomiast zakazane działania rzecznicze dot. wojny w samoobronie czy też realizacji prawa narodów do samostanowienia. 

W Polsce zakaz propagandy wojennej oznacza przede wszystkim zakaz każdego publicznego zachowania, które stanowi upowszechnianie faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa, podjętego w celu przekonania do niego innych osób¹ . Wolność od podżegania do nienawiści na tle rasowym, wyznaniowym czy narodowym sprowadza się w szczególności do przeciwdziałania aktywności grup neonazistowskich, neofaszystowskich oraz neokomunistycznych², jak i rozprzestrzeniania nienawistnych wypowiedzi i materiałów prasowych, ograniczania publicznego finansowania działalności partii politycznych posługujących się rasistowską retoryką, czy zwalczania mowy nienawiści oraz przestępstw z nienawiści³.

Zakaz propagandy wojennej oraz podżegania do nienawiści na tle rasowym, relijnym czy narodowywm stanowi wyjątek od wolności słowa gwarantowanej art. 19 MPPOiP.

W kontekście biznesu prawo to obejmuje⁴⁵:

• zagwarantowanie, że kanały medialne przedsiębiorstwa nie są wykorzystywane do szerzenia propagandy wojennej oraz mowy nienawiści,
• zagwarantowanie, że osoby pracownicze nie wykorzystują propagandy wojennej i nie stosują mowy nienawiści w zakresie wykonywanych obowiązków,
• powstrzymanie się od finansowania grup neonazistowskich, neofaszystowskich oraz neokomunistycznych i wydarzeń przez nie organizowanych.

Spółka A podejmuje decyzję o utworzeniu funduszu grantowego, który będzie wspierał lokalne organizacje zajmujące się przeciwdziałaniem dyskryminacji i mowie nienawiści w ośrodkach miejskich, gdzie liczba mieszkańców nie przekracza 100 tys. mieszkańców.

Do lokalnego czasopisma wpływa list od czyte