11. Prawo do równego traktowania

Prawo do równych szans w dostępie do promocji i rozwoju zawodowego jest jednym z elementów prawa każdego (czyli zarówno pracowników jak i osób zatrudnionych na innej podstawie, samozatrudnionych, a nawet pracowników tzw. szarej strefy) do korzystania ze sprawiedliwych i korzystnych warunków pracy.

Państwa mają obowiązek:

• przyjęcia ustawodawstwa antydyskryminacyjnego,
• przyjęcia ustawodawstwa zapewniającego równe warunki awansu oraz równe możliwości i wsparcie rozwoju zawodowego w miejscu pracy,
• promowanie odpowiednich systemów opieki nad dziećmi i pozostającymi na utrzymaniu członkami rodziny, aby zmniejszyć ograniczenia utrudniające mężczyznom i kobietom godzenie obowiązków zawodowych i rodzinnych[1],
• monitorowania efektywności przeprowadzanych zmian,
  wprowadzania obiektywnych standardów zatrudnienia,
• awansowania i rozwiązywania stosunku pracy w sektorze publicznym[2].

• Wszyscy pracownicy mają prawo do równych szans awansu w ramach sprawiedliwych, merytorycznych i przejrzystych procesów, które respektują prawa człowieka.
• Stosowane kryteria stażu pracy i kompetencji powinny obejmować również ocenę indywidualnych okoliczności, a także różnych ról i doświadczeń kobiet i mężczyzn, aby zapewnić wszystkim równe szanse.
• Kryteria te nie mogą mieć charakteru dyskryminacyjnego. Powinny uwzględniać indywidualną ocenę okoliczności, jak również różne role i doświadczenia mężczyzn i kobiet tak, aby każdy miał równe możliwości.
  • Pracownicy muszą mieć możliwość awansu bez represji związanych z działalnością związkową lub polityczną[3].
  • Firmy powinny rozważyć wprowadzenie partytetów w zarządach i radach nadzorczych oraz zarządzania różnorodnością w firmie.

Na uczelni zajęcia odbywają się także w soboty i niedziele. Jednym z kryteriów oceny pracowników naukowo-dydaktycznych jest liczba przepracowanych godzin. Część pracowników domaga się, aby zajęcia w weekendy organizować tylko jednego dnia, ponieważ nie mają z kim zostawić dziecka na czas pracy, a wynajęcie opieki jest zbyt drogie. Uniemożliwia to wykorzystanie pełnego potencjału naukowców i utrudnia planowanie zajęć. W związku z tym pracodawca w soboty i niedziele organizuje opiekę nad dziećmi zarówno dla pracowników uczelni jak i dla studentów, wykorzystując do tego celu nieużywaną salę gimnastyczną.

W radzie nadzorczej firmy Z w ogóle nie ma kobiet. Chcąc zwiększyć różnorodność tego grona, firma organizuje specjalne szkolenia otwarte dla wszystkich, ale do udziału w nich zachęca się szczególnie kobiety, aby zmniejszyć obawy o to, czy sobie poradzą i zwiększyć liczbę kobiet aplikujących na te stanowiska. Po zakończeniu szkolenia liczba kobiet aplikujących zwiększa się wielokrotnie i po 2 latach firma odnotowuje 25% udział kobiet w radzie.

• Kandydat przy rozmowie kwalifikacyjnej poinformował pracodawcę, że podnosi kwalifikacje na studiach zaocznych i oświadczył, że może zatrudnić się, jeśli firma umożliwi mu kontynuację szkolenia. Pracownik działu HR ucieszył się, że studia z zakresu finansów i rachunkowości bardzo przydadzą się na tym stanowisku i zapewnił, że firma dołoży wszelkich starań, aby bez przeszkód ukończył studia. Rok później pracownik przygotowując się do obrony pracy dyplomowej złożył wniosek o urlop szkoleniowy. Pracodawca odmówił twierdząc, że nigdy nie godził się na studia pracownika.
• Pracownica firmy zajmującej się konsultingiem w zakresie utylizacji odpadów wielokrotnie zgłasza potrzebę odbycia szkolenia w zakresie nowych regulacji prawnych. Pra