Projekt SMART otrzymał grant UE – Horizon2020!

Z radościa informujemy, że projekt SMART (Sustainable Market Actors for Responsible Trade Project) opracowany przez międzynarodowe konsorcjum badawcze pod kierunkiem The Research Group on Companies, Markets, Society and the Environment Universytetu w Oslo, w skład którego wchodzi także Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu otrzymał dofinansowanie w ramach programu grantowego UE Horizon2020!

W ramach projektu instytut będzie odpowidał za opracowanie szeregu analiz prawnych oraz organizację spotkania z udziałem interesariuszy w Polsce.

Informacje o projekcie będziemy zamieszczać na naszej stronie www oraz w mediach społecznościowych. Można je także śledzić na stronie Uniwersytetu Oslo, poświęconej projektowi SMART.

 

RPO planuje powołać grupę roboczą ds. biznesu i praw człowieka!

Jest nam niezwykle miło, że Rzecznik Praw Obywatelskich wybrał otwarcie organizowanego przez nasz instytut we współpracy z Ambasadą Królestwa Niderlandów i Krajowym Punktem Kontaktowym OECD warsztatu dla NGOs nt. biznesu i praw człowieka aby poinformować o swoim planie powołania specjalnej grupy roboczej w Biurze RPO ds. biznesu i praw człowieka. W skład grupy roboczej obok niezależnych ekspertów mają wejść przedstawiciele poszczególnych grup interesariuszy, w tym parnerów społecznych i NGOs.

Warsztat, który odbył się w miniony poniedziałek i wtorek (26-27.10.2015) w Ambasadzie Królestwa Niderlandów, miał na celu przybliżenie przedstawicielom środowiska pozarządowego problematyki praw człowieka i biznesu oraz pogłębienie ich wiedzy i kompetencji w tym obszarze aby zwiększyć wpływ NGOs na wdrażanie Wytycznych ONZ dot. biznesu i praw człowieka (UN Guiding Principles on Business and Human Rights (UNGPs)) przez biznes i administrację publiczną, oraz aby umożliwić merytoryczny i konstruktywny udział NGOs w procesie prowadzącym do wypracowania przez administrację publiczną Krajowego Planu  Działania w zakresie biznesu i praw człowieka (KPD, ang. National Action Plan on Business and Human Rights (NAP)), prace nad którym mają się zacząć jesienią br. Z tego punktu widzenia niewątpliwie bardzo dużą wartością był udział w warsztacie przedstawicieli administracji publicznej, w tym pana Wojciecha Ponikiewskiego, Dyrektora Departamentu Narodów Zjednoczonych i Praw Człowieka i pana dr. Arkadiusza Tarnowskiego, KPK OECD / PAIiIZ, oraz ekspertki ds. Wytycznych OECD, Agaty Mężyńskiej.

Warsztat stanowił też okazję do przedstawienia doświadczeń w ww. zakresie organizacji pozarządowych z innych krajów tj. Centre for Research on Multinational Corporations (SOMO), International Corporate Accountability Roundtable (ICAR), Sherpa, Bern Declaration oraz OECD Watch.
W czasie warsztatu szczególną uwagę poświęcono funkcjonowaniu pozasądowego mechanizmu skargowego w oparciu o skargi do Krajowego Punktu Kontaktowego OECD (KPK OECD), przybliżeniu uczestnikom warsztatu procedury skargowej jak również możliwości wykorzystania procesu KPD do poprawy efektywności funkcjonowania KPK OECD.
Ponadto, w ramach pracy w grupach podjęto próbę zmapowania oczekiwań NGOs odnośnie ich partycypacji w procesie prac nad KPD oraz zawartości KPD.

Galeria zdjęć ( (c) Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu, Ambasada Holenderska, Marta Matkowska)

Amb.PaulBekkersABo B.faracik20151026_104822 M.vanHujistee S.Cossart-Sherpa  V.Sandjojo   1    DSC_0874 Dr. Tarnowski i A.Mezynska   20151026_164344 20151026_165549   DSC_0893

Komentarz 5/2015 – Zrównoważone Zamówienia Publiczne – nasza sprawa? | B. Faracik, J. Szymonek

Komentarz 5/2015 – PDF

(Niniejszy tekst ukazał się pierwotnie w dniu 6.10.2015 w dziale Opinie portalu NGO.pl)

 

Zrównoważone zamówienia publiczne (ZZP) to poniekąd wspólna odpowiedzialność za rozwój społeczno-gospodarczy, zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym, a nawet globalnym. ZZP stanowią horyzontalne narzędzie wspierania szeregu innych polityk rozwojowych, takich jak polityki zatrudnienia, polityki społecznej czy środowiskowej, jak również poszanowania praw człowieka w codziennej działalności gospodarczej przedsiębiorstw i innych podmiotów uczestniczących w życiu społeczno-gospodarczym kraju.

Bez podwójnych standardów

Jednakże, aby w pełni wykorzystać potencjał, jaki kryje się za tym narzędziem, niezbędny jest dialog między rządem i administracją, partnerami społecznymi i organizacjami obywatelskimi. Bez tego dialogu oraz współdziałania niemożliwe jest ustalanie realnych celów w zakresie stosowania ZZP oraz pokonywania barier w ich wdrażaniu. ZZP to także szansa dla środowiska organizacji pozarządowych i rozwój trzeciego sektora w Polsce. Nie chodzi tylko o spółdzielnie socjalne, które mogą być wykonawcami usług, ale także o organizacje prowadzące działania rzecznicze, edukacyjne, współtworzące polityki i strategie, działania monitorujące wdrażanie ZZP, wywierające wpływ na władze publiczne i w końcu realizujące ideę ZZP w działalności i funkcjonowaniu samych organizacji pozarządowych jako zamawiających.

Rolą NGO jest z pewnością nie tylko monitorowanie i „upominanie” administracji publicznej oraz przypominanie o jej roli gwaranta praw człowieka i potrzebie stosowania ZZP, choćby poprzez zadawanie pytań inspirujących do refleksji nad prawidłowością pewnych postaw na przykład o to, czy Urząd Miasta zleca wykonanie gadżetów reklamowych podmiotom ekonomii społecznej czy importerowi przedmiotów z Chin, lub też o to, czy publikacje poświęcone miastu drukowane są na papierze pochodzącym z recyclingu. Ważne są także działania NGO jako zamawiających – skoro oczekujemy, że administracja będzie stosować pewne standardy postępowania, to sami też tak powinniśmy postępować.

Musimy się uczyć

W celu skutecznego wypełniania tych ról niezbędne jest podejmowanie działań wewnątrz trzeciego sektora – wymiana doświadczeń, wzajemne uczenie się, koordynacja i mierzenie tych działań, które już zostały podjęte w obszarze stosowania ZZP. Pomimo wszelkich istniejących barier i trudności w stosowaniu klauzul społecznych i środowiskowych w zamówieniach publicznych, instytucje, które je wdrożyły, stanowią najlepszy przykład, że narzędzie to jest możliwe do zastosowania. Od nich zatem powinniśmy się uczyć, jak to robić, jak zmagać się z trudnościami wdrożeniowymi, jak je wykorzystywać w politykach rozwoju regionalnego, a przy tym jak rozwijać mechanizmy współpracy i partycypacji stron, które uczestniczą w procedurach przetargowych. Warto przy tym dodać, że mimo wielu opracowań na temat ZZP, tak dla administracji publicznej, jak i innych podmiotów, nadal nowym i nie w pełni zrozumiałym aspektem ZZP pozostają prawa człowieka. A ZZP odgrywają dużą rolę w zestawie narzędzi, jakimi dysponują Państwa, gdy chodzi o zapewnienie poszanowania praw człowieka. Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, w komentarzu do Wytycznej numer 6 podkreślają, że „Państwa zawierają wiele różnorodnych transakcji handlowych z przedsiębiorstwami, także w drodze zamówień publicznych”, co „daje państwom – każdemu z osobna, jak i zbiorowo – unikalne możliwości promowania świadomości i poszanowania praw człowieka wśród tych właśnie przedsiębiorstw, między innymi dzięki wprowadzeniu odpowiednich warunków do zawieranych umów, z względnieniem odpowiednich zobowiązań państw wynikających z prawa krajowego i międzynarodowego”.

Czy Państwa umieją z tej szansy skorzystać? Jak na razie raczej w niewielkim stopniu. Należy jednak odnotować, że reforma zamówień publicznych pod kątem zapewnienia ich spójności z zobowiązaniami wynikającymi z wiążących dla państw standardów i zobowiązań w zakresie ochrony praw człowieka, stanowiła istotny element Krajowych Planów Działań w obszarze biznesu i praw człowieka – zgodnych ze wspomnianymi Wytycznymi ONZ – opracowanych przez kilka państw europejskich. Zważywszy na to, że na jesieni bieżącego roku przewidziano w Polsce rozpoczęcie procesu prac nad takim Krajowym Planem Działań, warto pomyśleć o podobnym aspekcie, tym bardziej że w okresie tym i tak planowane są prace nad zmianą ustawy Prawo Zamówień Publicznych w związku z koniecznością wdrożenia do polskiego porządku prawnego nowej unijnej dyrektywy o zamówieniach publicznych z 2014 roku. Jak na razie Państwa, a konkretnie przedstawiciele administracji publicznych, często nie bardzo wiedzą, co się kryje pod hasłem „prawa człowieka” – zadanie przedstawicielom administracji publicznej pytania o uwzględnianie praw człowieka w ramach zamówień publicznych zwykle budzi konsternację. Kwestia poszanowania praw człowieka w łańcuchu dostawczym czy wartości usług i produktów stanowiących przedmiot ZP, także dla wielu NGO jest nowym, wymagającym zgłębienia aspektem.

*          *          *

Beata Faracik – współzałożycielka i Prezeska Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu. Prawnik, ekspertka ds. praw człowieka i biznesu. Łączy doświadczenie z pracy w administracji rządowej, sektorze prywatnym i w organizacjach pozarządowych. Członkini międzyresortowego Zespołu ds. CSR przy Ministrze Gospodarki. Współpracuje jako ekspert ds. praw człowieka z UN Global Compact Polska. Członkini Rady Programowej Amnesty International Polska.

Joanna Szymonek – ekspertka z zakresu zarządzania relacjami pracowniczymi, przestrzegania praw człowieka w miejscu pracy w kontekście strategii społecznej odpowiedzialności i zrównoważonego rozwoju. Członkini Grup Roboczych i Zespołu do spraw Społecznej Odpowiedzialności przy Ministerstwie Gospodarki, a także Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Kadrami. Współzałożycielka i Wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu.

Patronat honorowy Rzecznika Praw Obywatelskich dla warsztatu dla biznesu!

Z przyjemnością informujemy, że Rzecznik Praw Obywatelskich objął swoim patronatem honorowym warsztat dla biznesu organizowany przez nas 12 listopada 2015 r. a poświęcony raportowaniu w oparciu o Ramy sprawozdawczości zgodnej z Wytycznymi ONZ dot. biznesu i praw człowieka.

Cieszymy się tym bardziej, że Rzecznik także weźmie udział w części warsztatu.

Więcej informacji na temat wydarzenia znajdą Państwo na stronie dedykowanej temu wydarzeniu – tutaj.

 

Workshop_hi

Komentarz 4/2015 – Language for Action: Translating the Reporting Framework into Polish to Improve Company Practice| Beata Faracik

Komentarz 4/2015 – PDF

(Niniejszy komentarz ukazał się pierwotnie 21.09.2015 na blogu portalu UNGPs Reporting)

 

If you don’t have the words to describe a certain concept or reality, how can you talk about it, much less take action to address it? Without the words, the issue is not named, and if the issue is not named, it doesn’t exist – and you can’t manage it.

This is the challenge of implementing the UN Guiding Principles on Business and Human Rights (UNGPs) in Poland, where companies had, up to this point, little guidance on implementation in our language. For the last several years, reporting by Polish companies about general sustainability has, for the most part, improved. Yet at the Polish Institute for Human Rights and Business (PIHRB), we found ourselves frustrated with numerous descriptions of philanthropic activities or community engagement that wholesale ignored how these companies may be negatively impacting people’s human rights through their own activities and business relationships. Overall awareness of this potential for negative impact – and the need to prevent or mitigate it, as expected under the UNGPs – was and remains fairly low amongst most Polish companies.

By investing in the translation of the UN Guiding Principles Reporting Framework, we supported the development of Polish language to talk about how companies can practice their responsibility to respect human rights. The Reporting Framework provides critical guidance on both human rights management and communication and transparency that further builds companies’ capacity to practice respect for human rights, following our translation into Polish of the UNGPs last year.

The translation process clearly showed that Polish speakers were lacking equivalents of a number of key concepts that are critical for corporate implementation of the UNGPs, like human rights due diligence. We realized the lack of Polish language for these concepts is a significant barrier that inhibits companies’ ability not only to implement processes to manage human rights issues, but to even have a conversation about them.

We hope to change this situation by providing Polish companies with Polish-language guidance on how to report on how they respect human rights. The UN Guiding Principles Reporting Framework and its implementation guidance, which we plan to make available in Polish this autumn, helps companies by asking the right questions to build their understanding of what human rights are and how they relate to their everyday operations. We hope that as companies become more familiar with the UNGP Reporting Framework we will also see improvement in the quality of their reporting, which is critical for transparency and accountability as well as preparedness for regulations such as the EU non-financial reporting Directive. The UNGP Reporting Framework’s focus on questions about how the company makes profit – its operations – and not on how it spends it – philanthropy – can trigger a breakthrough for Polish companies to be able to implement the UN Guiding Principles and practice respect for human rights.

*     *    *

Autor: Beata Faracik, Prawnik, Ekspert ds. praw człowieka i biznesu. Prezeska Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu.

(Wrzesień 2015)