Gościnne wykłady ekspertów PIHRB na uczelniach nie są rzadkością. Jednak zaproszenie do grona wykładowców Master Course in Business and Human Rights na University of Bergen dwóch ekspertek naszego instytutu – dr hab. Joanny Unterschuetz oraz Beaty Faracik – traktujemy jako szczególne wyróżnienie.
Odbywający się w trzy weekendy między wrześniem a listopadem na Uniwersytecie w Bergen w Norwegii, coroczny kurs magisterski koncentruje się na powiązaniach między naruszeniami praw człowieka i działalnością korporacyjną, a także znaczenie międzynarodowych standardów dla wzmocnienia poszanowania i ochrony praw człowieka w kontekście biznesu. Szczególny nacisk jest położony na to co korporacyjne zasady należytej staranności w zakresie praw człowieka oznaczają dla firm.
Kurs prowadzony jest przez Wydział Polityki Porównawczej na Uniwersytecie w Bergen, norweską Fundację Rafto na rzecz Praw Człowieka oraz Instytut Praw Człowieka i Biznesu (Londyn). Jest skierowany dla studentów studiów magisterskich, specjalistów i wszystkich osób zainteresowanych biznesem i prawami człowieka. Wymagany tytuł licencjata lub równoważny oraz co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe. Kurs pozwala na zdobycie 15 punktów ECTS.
2019 Kadra dydaktyczna
Kadra tegorocznego programu to wiodące postaci w dziedzinie biznesu i praw człowieka – od globalnych dyrektorów korporacyjnych i wybitnych naukowców po przedstawicieli globalnych organizacji pozarządowych i obrońców praw człowieka:
Anita Househam – Telenor
Asria Mohamed and Erik Hagen – Norwegian Support Committee for Western Sahara
Annabelle Lefébure-Henriksen – Fairtrade Norway
Beata Faracik – Polish Institute for Human Rights and Business
Camilla Rossaak – Norwegian Foreign Ministry
Dan Neale – Corporate Human Rights Benchmark
Elise Must – Hydro
Frank Mugisha – Rafto Laureate, Sexual Minorities in Uganda
Froydis Cameron – Anglo American Corp
Harpreet Kaur – UNDP
Joanna Unterschuetz – Polish Institute for Human Rights and Business
Kathryn Dovey – OECD
Malin Helgesen – Equinor
Marcela Manubens – Unilever Corp
Mark Taylor – University of Oslo
Maryam al-Khawaja – Rafto Laureate, Physicians for Human Rights, Denmark
Nnimmo Bassey – Rafto Laureate, Health of Mother Earth Foundation, Nigeria
Pia Rudolfsson Goyer – lawyer and independent expert
Reidun Blehr Lånkan – Ethical Trade Norway
Ron Popper – Global Business Initiative on Human Rights
Salil Tripathi – Institute for Human Rights and Business
Sanyu Awori – Business and Human Rights Resource Centre
Scott Jerbi – Institute for Human Rights and Business
W dniu dzisiejszym rozpoczęła działalność Sekcja ds. Praw Człowieka w Sporcie działająca w ramach Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu. Celem sekcji jest promowanie zasad odpowiedzialnego biznesu w sektorze sportowym, poprzez m.in.:
– promowanie wśród przedsiębiorstw chcących inwestować w sport działania w sposób etyczny, transparentny i społecznie odpowiedzialny, oraz poszanowania praw wszystkich uczestników sektora;
– stymulowanie dialogu pomiędzy wszystkim interesariuszami rynku sportowego, tj.:
(i) związkami sportowymi i zrzeszonymi w nich klubami,
(ii) zawodnikami i trenerami oraz ich agentami,
(iii) sponsorami, agencjami marketingowymi i mediami oraz innymi inwestorami działającymi na rynku sportowym;
w celu m.in. wsparcia rozwiazywania sporów w sektorze i kształcenia etycznych i kompetentnych kadr do zarządzania sportem;
– zapewnienie wsparcia eksperckiego instytucjom państwowym zajmującym się egzekwowaniem prawa w sektorze sportowym (w tym Rzecznika Praw Obywatelskich, Państwową Inspekcję Pracy, Ministra Sportu i Turystyki, Ministra Finansów, Sejmową Komisję ds. Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki), oraz wypracowanie pozycji wiarygodnego partnera.
Sekcji Praw Człowieka w Sporcie przewodniczy adwokat Stanisław Drozd, pomysłodawca i inicjator powstania sekcji. Na co dzień związany z kancelarią Wardyński i Wspólnicy, gdzie zajmuje się m.in. rozwiązywaniem sporów gospodarczych i inwestycyjnych, a w szczególności arbitrażem międzynarodowym oraz doradza w zakresie prawa ochrony konkurencji, mec. Drozd specjalizuje się ponadto w prawie sportowym. Działa także na rzecz ochrony praw zawodowych sportowców oraz promocji praw człowieka i zasad dobrego zarządzania w sporcie. Współpracuje ze stowarzyszeniami zawodników, broniąc i zabiegając o poszanowanie praw profesjonalnych sportowców w postępowaniach sądowych i parlamentarnych oraz w ramach postępowań przed międzynarodowymi instytucjami zajmującymi się prawami człowieka.
On October 17th, 2019 an all-day multi-stakeholder consultation was co-organized by PIHRB and Shift. It formed part of the three-year Valuing Respect project* aimed at developing better ways to evaluate business respect for Human Rights and led by Shift – a global collaborative platform to research and co-create better ways of evaluating business respect for human rights.
The aim of the consultation gathering 32 experts from Central and Eastern Europe was to contribute to the development of new indicators, principles and tools to measure business respect for human rights – the essence of companies’ social performance.
In the first 18-months of the project the project team has engaged with hundreds of people from business, civil society, government and the investment community. Consultations were held in Europe, South-East Asia, Sub-Saharan Africa and North America. And, together with project’s three regional partners, including Polish Institute of Human Rights and Business, empirical research was conducted to identify the problems with how business currently measures corporate human rights performance.
As the project evolves consultations provide an opportunity to test with stakeholders some emerging propositions concerning new ways of thinking about evaluating companies’ human rights performance and draft indicators for:
a) evaluating a how far companies
embed respect for human rights into their
“leadership governance; and
b) supporting companies and their stakeholders focus on human rights risks inherent in business models.
c) New methods and management tools to support practitioners evaluate company how effective company efforts are in achieving better outcomes or people.
d) Initial ideas about the role of accounting in capturing value created from business respecting human rights.
* You can find updates about the project at www.valuing-respect.org. The project is generously funded by the Ministry of Foreign Affairs Finland, the Norwegian Ministry of Foreign Affairs, and Norges Bank Investment Management.
Dzisiaj rozpoczyna się na forum ONZ kolejna runda negocjacji dot. umowy międzynarodowej regulującej kwestie odpowiedzialności biznesu za poszanowanie praw człowieka i sankcji za ich naruszenie.
Ponieważ stanowisko Unii Europejskiej nie jest jednoznaczne, 57 organizacji społeczeństwa obywatelskiego – w tym Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu – opublikowało dzisiaj stanowisko skierowane do UE i jej państw członkowskich a wzywające do opowiedzenia się po stronie praw człowieka i konstruktywnego udziału w negocjacjach, tak aby wypracować uregulowania, dzięki którym możliwe będzie pociągnięcie do odpowiedzialności korporacji naruszających prawa człowieka.
#BindingTreaty to #StopCorporateAbuse @UNGeneva – 57 NGOs of the #TreatyAlliance call on you to speak up for #HumanRights and finally make corporations accountable for human rights violations.
Z przyjemnością informujemy, że minister Jerzy Kwieciński, Przewodniczący Zespołu ds. Zrównoważonego Rozwoju i Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw, który działa przy Ministrze Finansów, Inwestycji i Rozwoju, przekazał Ministrowi Sprawiedliwości projekt definicji pracy przymusowej wraz z rekomendacją wprowadzenia go do kodeksu karnego.
Propozycję definicji wraz z uzasadnieniem zmian legislacyjnych wypracowali eksperci Grupy Roboczej ds. Relacji z Osobami Świadczącymi Pracę działającej w ramach ww. Zespołu, koordynowanej przez Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu.
W pierwszej kolejności słowa uznania i podziękowania za zaangażowanie należą się Prof. Witoldowi Klausowi oraz sędzi Małgorzacie Makarskiej, którzy wzięli na siebie główny ciężar przygotowania pierwszej koncepcji a następnie w konsultacjach z różnymi środowiskami zmodyfikowali ją do aktualnie zaproponowanego kształtu. Podziękowania należą się także wszystkim członkom zespołu ds. legislacyjnych działającego w ramach ramach grupy roboczej, w tym zarówno przedstawicielom administracji publicznej jak i organizacji pozarządowych, w tym szczególnie Fundacja La Strada oraz wszystkim ekspertom, którzy choć nie byli członkami GR dedykowali swój czas by skonsultować kolejne wersje definicji oraz dzielili się swoim doświadczeniem i wnioskami ze spraw dot. handlu ludźmi i pracy przymusowej w których ściganiu uczestniczyli lub które prowadzili.
Dziś praca przymusowa nie ma definicji w polskim prawie, a związane z nią naruszenia nie zawsze są skutecznie ścigane. Pokrzywdzeni zgłaszający przypadki pracy przymusowej często mają trudności z dochodzeniem sprawiedliwości. Aby bowiem określone działanie mogło być traktowane jako przestępstwo musi być określone w przepisach prawa. Jeśli tak nie jest, uznaje się, że doszło np. do przekroczenia praw pracowniczych czy oszustwa. Są to czyny o niższym ciężarze gatunkowym niż przestępstwo handlu ludźmi do pracy przymusowej. Tymczasem w odczuciu społecznym sama praca przymusowa jest już złamaniem standardów moralnych, za które sprawcy powinni być surowo karani.
Dlatego zostały podjęte prace nad prawnym zdefiniowaniem pojęcia „praca przymusowa”. Grupa Robocza ds. Relacji z Osobami Świadczącymi Pracę, zaproponowała następujące brzmienie definicji:
„Pracą lub usługami o charakterze przymusowym jest świadczenie pracy lub usług w warunkach wykorzystania, wykonywane pod wpływem przymusu wynikającego z przemocy, groźby, pozbawienia wolności, żądania odpracowania długu, zatrzymania dokumentu tożsamości, dokumentu podróży lub dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu na terytorium RP, niewypłacenia wynagrodzenia, a także z innego rażącego naruszenia praw pracownika.”
Pojęcie pracy przymusowej odwołuje się w takim brzmieniu do definicji handlu ludźmi z art. 115 § 22 k.k. – dopełnia ją, doprecyzowując jedną z form wykorzystania ofiar handlu ludźmi. Takie włączenie definicji pracy przymusowej do kanonu przepisów kodeksu karnego jest spójne z zaleceniami Międzynarodowej Organizacji Pracy.
Faktycznie skala problemu pracy przymusowej jest znacznie wyższa niż liczba skazań za nadużycia z nią związane. Szacuje się, że corocznie w Polsce jest zgłaszanych kilkadziesiąt spraw związanych z pracą przymusową, w których postępowania prowadzone są z innych niż handel ludźmi artykułów kk. Jednak faktyczna liczba może być kilka razy większa. Przestępstwa te rzadko dotyczą jednego pokrzywdzonego, a często nawet kilkudziesięciu osób.
Ministerstwo Sprawiedliwości, do którego trafił projekt, brało udział w pracach grupy roboczej. Koordynatorami zespołu powołanego do tego zadania byli: sędzia oddelegowana do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz profesor Instytutu Nauk Prawnych PAN. W prace nad definicją zaangażowani byli zarówno teoretycy, jak i praktycy prawa: sędziowie, przedstawiciele policji, prokuratury oraz organizacji La Strada na co dzień działającej na rzecz zwalczania pracy przymusowej i handlu ludźmi w Polsce, a także przedstawiciele administracji, organizacji pozarządowych, związków zawodowych, środowiska akademickiego oraz biznesu.
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
